Afgelopen zomer maakte ik gedurende twee dagen een fotoserie in een vervallen bierbrouwerij in het stadje Oschersleben in de provincie Saschen-Anhalt. Hier werd het in voormalig Oost-Duitsland populaire Germania bier gebrouwen tot dat de productie in 1995 werd stilgelegd en het gebouw werd verlaten.
Als ik rondreis zijn dit geliefde onderwerpen voor mij als fotograaf. De tegenstelling tussen mysterieuze apparaten die een prooi zijn van verval, half ingestorte ruimtes en de natuur die zich langzaam maar zeker een weg baant op en tussen het puin en de roestgebladerde machines.
De foto’s zijn vanaf statief gemaakt met een groothoeklens en een 50 mm lens, beide van Canon, en af en toe een flitser in combinatie met een diffuus flitsparaplu.

klik op de foto voor grotere afbeeldingen

Eind september verbleef ik enkele dagen in een bos grenzend aan een uitgestrekt meer zo’n 20 km ten noorden van Vitoria in de provincie Euskadi oftewel Baskenland. Aan het meer ligt een dorpje genaamd Legutiano. Nadat ik de N240 autoweg was overgestoken die het dorpje in tweeën splitst, kwam ik er al snel achter dat het er maar een saaie boel is en weinig bezienswaardig. Gelukkig was het ene bakkertje nog net open en kon ik er wat vers brood aanschaffen.
Op de terugweg nam ik een andere route en zag ik een tunneltje voor voetgangers die onder de N240 doorgaat. En die tunnel bleek onverwacht wel de moeite waard want die is gedecoreerd met indrukwekkende graffiti. Terug naar de camper in het bos en camera, een paar lenzen en statief opgehaald.
Ik heb uiteindelijk een stuk of 100 foto’s gemaakt met twee verschillende lenzen, de Canon 10-22mm en een 50mm lens, ook van Canon en af en toe flits. De felle zon was wat lastig in verhouding tot het licht in de tunnel maar uiteindelijk resulteerde het toch in een aantal aardige foto’s die ik graag wil delen.

klik op de foto voor grotere afbeeldingen

Bij de Embalse de Yesa, een stuwmeer in de provincie Aragón in Spanje, vind je de warmwaterbronnen van Tiermas. Het is daar heerlijk vertoeven in het langzaam stromende water dat een temperatuur heeft van rond de 35 graden Celsius. Er hangt een sterke zwavellucht maar daar wen je snel aan. Veel mensen smeren zich in met de modder. Dat schijnt gezond te zijn en levert bijzondere foto’s op in combinatie met de omgeving.

klik op de foto voor grotere afbeeldingen

Een paar weken geleden heb ik foto’s gemaakt in het nieuwe restaurant Brasserie Fitch & Shui in het World Trade Center te Amsterdam. Een groot deel van het interieur is ontworpen door D/Dock Design Development en gebouwd door Van Assem Interieurbouw.
Ook hier was weer sprake van een aantal ruimtes met verschillende soorten kunstlicht, soms gemengd met dag/zonlicht. Handig was dat er een styliste mee liep die goed lette op objecten die niet in beeld mochten komen, alles er netjes uit liet zien en soms de boel wat opvrolijkte met diverse attributen. Erg leerzaam. Ik wou dat er altijd de mogelijkheid was om zo’n assistente in te huren!
Inmiddels staan de foto’s op verschillende websites en is er vlak voor de officiële opening een persbericht rondgestuurd door D/Dock. Een deel van de foto’s zijn daar in opgenomen (de buitenfoto linksboven en de foto van de poster helemaal onderaan zijn niet van mij). Interessant om te lezen want er wordt in uitgelegd waarom de naam van het restaurant zo toepasselijk is op de plek van het WTC.

klik op de foto voor grotere afbeeldingen

Serie foto’s gemaakt op locatie bij Baden Baden, een interior design winkel in Amsterdam, begonnen als showroom door Piet en Karin Boon. Je loopt er door een fascinerende wereld van stijlvolle eigentijdse en klassieke meubels, lampen en kunst.
Qua fotografie is het iedere keer weer een uitdaging om een goede balans te vinden met al de verschillende kleuren licht; diverse soorten lampen, daglicht en eventueel invul-flits. Daarnaast is de scherptediepte van groot belang. Vaak fotografeer je met kleine diafragma’s en lange belichtingstijden van 1 tot 6 seconden. Verder is natuurlijk de keuze van de lens belangrijk en wil je een mooie compositie, wat niet altijd even makkelijk is omdat de plekken waar je je camera met statief kunt plaatsen, beperkt zijn.
Interieurfotografie is een van de vakgebieden waar ik mij in wil specialiseren. Vooral omdat elke situatie weer anders is en je met een hoop dingen rekening moet houden. Veel te leren maar dat houdt het interessant!

De website van Baden Baden.

klik op de foto voor grotere afbeeldingen

Donderdag ging het korte festival België!? van start in het Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond te Amsterdam met o.a. een expositie van fotograaf Jimmy Kets. Centraal thema van het festival is het land België met al haar problemen en de zware politieke crisis waarin het verkeert. Door sommigen is het zelfs het moeilijkste land ter wereld gedoopt.

De Brakke Grond
Het is de eerste keer dat ik het gebouw aan de Nes binnenga. Een stuk ruimer dan ik dacht met een café-restaurant, verschillende theaterzalen, een studio en grote expositieruimtes. De naam “Brakke Grond” heeft zijn oorsprong in het feit dat het gebied vroeger drassige grond met brak grondwater had, een mengeling van het zoute water van het IJ en zoete water van de Amstel. Eeuwenlang domineerden kloosters dit gebied maar na sloop van een kloosterkerk eind 18e eeuw ontstond het huidige plein waaraan de Brakke Grond gelegen is. Het is een klooster geweest, een herberg en lange tijd een veilinghuis. In de zestiger jaren werd het in gebruik genomen door een theatergroep, in de zeventiger jaren was het een tijdje gekraakt en sinds 1981, na een stevige verbouwing naar ontwerp van de Amsterdamse architect Arthur Staal, een Vlaams cultuurhuis. De Brakke Grond wil laten zien wat er zoal te doen is in Vlaanderen op het gebied van theater, performance, dans, muziek, beeldende kunst, fotografie, film en documentaire, maar ook een plek zijn van internationale uitwisseling en ontmoeting in bredere zin.

Toon de rest »

Verrassende architectuur van weleer in de Amsterdamse Tolstraat. Oorspronkelijk gebouwd als theosofische tempel in 1927, was het bij de Amsterdammers vooral bekend als de bioscoop Cinetol. Ruim 25 jaar geleden opende de Openbare Bibliotheek er een filiaal. Het stijlvolle interieur, reikend in de hoogte, nodigt uit tot stilte en zoeken naar inspiratie, goed passend bij de huidige functie als boekentempel. Maar ook voor de niet-boekenwurm kan het een haast spirituele openbaring zijn om met zachte tred rond te lopen en zich dromerig te laten onderdompelen in dit monumentale gebouw.
Zie hier de openingstijden.

klik op de foto voor grotere afbeeldingen

Begraafplaats (cementerio) in Javea, Spanje. De laatste rustplaatsen van oud en jong, sereen, doorspekt met religie, zonovergoten. Een prima plek om zelf een paar uurtjes uit te rusten, de stilte te laten doordringen en te mijmeren over de vergankelijkheid van het bestaan.

klik op de foto voor grotere afbeeldingen

Het was weer lekker druk maandag bij de derde editie van De Donkere Kamer in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam!

Drie pitches van drie minuten
Als fotograaf en/of geïnteresseerde in het wereldje van de Nederlandse fotografie blijkt het ook deze keer weer de moeite waard om DDK te bezoeken. Voor de 5 euro entree hoef je het niet te laten, zeker omdat het entreegeld verdeeld wordt over drie fotoprojecten waarvan de fotografen een pitch van 3 minuten houden om hun project aan de man te brengen. Bij je toegangskaartje ontvang je namelijk vijf muntjes die je kunt verdelen over de “pitchers”. Degene met het sterkste verhaal krijgt in de regel de meeste muntjes toebedeeld die de bezoekers na afloop in drie collectebussen werpen. Els Zweerink was de gelukkige “winnares” met haar El Salvador-project.

Afwisselend programma
Op het programma stond tevens een ode aan de onlangs overleden Koen Wessing (1942-2011) die bekend staat als een van Neerlands beste documentaire fotografen. Een serie indrukwekkende foto’s van zijn hand werd geprojecteerd op de grote schermen rondom het podium.

Pim Milo hield een humoristisch betoog tegen het gratis ter beschikking stellen van foto’s voor veilingen waarvan de opbrengst naar goede doelen gaat. Je stimuleert daarmee de ontwaarding van je werk, vindt hij. Laat het aan bijvoorbeeld verzamelaars over om uit hun collecties werk aan te bieden op een veiling. Doe dit niet zelf. Lees hier het betoog.

Lars Boering (directeur Fotografenfederatie) interviewde Claudia Hinterseer. Zij is directrice van NOOR, een succesvol fotografen-collectief gebaseerd in Amsterdam. NOOR richt zich vooral op het grote verhaal achter belangrijke gebeurtenissen en probeert zo een groot publiek te bereiken, bijvoorbeeld met sterke fotoreportages over de gevolgen van de milieuproblemen voor de traditionele levenswijzen in landen over de hele wereld. Met tien gerenommeerde fotografen die allen mede-eigenaar zijn, zit NOOR bijna aan de limiet. Hoogstens 15, aldus Claudia Hinterseer, meer moeten het er niet worden, dan wordt het onwerkbaar.

Toon de rest »

Expositie
In Galerie Bart hangt momenteel werk van de jonge kunstenaar Gijs van Lith.
De expositie heet ‘Paint!’ en is nog tot 26 maart te bezoeken.

De Kunstwerken
Vergeleken met vorige series zijn deze schilderijen een stuk experimenteler. Er worden, naast verf, verschillende andere materialen gebruikt zoals plastic tape en touw. Niet alleen daarom zijn het schilderijen met een drie-dimensionaal karakter. Dat komt ook door de verschillende lagen die ontstaan door een spel van lijnen die enerzijds vrij rechttoe rechtaan lopen maar anderzijds afgewisseld worden door lijnen die daar tegenin gaan en weg lijken te voeren in een ruimte “achter” het schilderij. Het contrast is vaak sterk; felle kleuren gecombineerd met donkere vlakken, glimmend met dof en diep zwart met grijs en wit.
Bijna alle doeken dragen de titel ‘Structural Rules’ wat iets zegt over de filosofie achter deze reeks. Het vastleggen van ruimtelijkheid en structuur waarbij het accent niet ligt op herkenbaarheid maar op textuur, abstractie en dramatiek.
Het resulteert in een boeiende expositie waar je zeker een tijdje stil moet blijven staan bij een schilderij om het op je in te laten werken.

De Maker
Gijs van Lith (1984) studeerde in 2008 af aan de AKV|St.Joost te Den Bosch in de richting beeldende kunst. Hij is voor verschillende prijzen genomineerd en won in 2009 de Thieme Art Award, een prestigieuze prijs voor talentvolle kunstenaars onder de 35.
Een kort en leuk interview met hem is te lezen op Elsevier.